„Pan Kobziarz, czyli Szewczenko versus Mickiewicz”

2.10.2019 (środa), godz. 19.00
Instytut im. Jerzego Grotowskiego
Sala Teatru Laboratorium

Reżyseria: Sebastian Majewski
Tekst: Taras Szewczenko / Adam Mickiewicz/ Agnieszka Wolny-Hamkało
Dramaturgia: Agnieszka Wolny-Hamkało

Udział biorą:

Sergii Kulchevych
Adam Rosa
Antoni Rychłowski
Magdalena Walkiewicz
Sebastian Wiertelak

 
Sebastian Majewski i Agnieszka Wolny-Hamkało zapraszają na działanie performatywne na pograniczu teatru dokumentalnego – inscenizowane czytanie z elementami najważniejszych romantycznych tekstów Polski i Ukrainy.

Dlaczego polscy mężczyźni tak chętnie żenią się z Ukrainkami? Czy bywamy wobec Ukraińców protekcjonalni w taki sam sposób, w jaki zachodni pracodawcy bywali protekcjonalni wobec nas? Jakie mogą być oblicza współczesnej kulturowej i ekonomicznej kolonizacji? Mówimy Ukraińcom „dzień dobry” i oczekujemy, że odpowiedzą po polsku. Jaką wartość ma nasza deklarowana (czasem) sympatia, skoro nie poświęcamy czasu nawet na opanowanie kilku podstawowych zwrotów? Jaki jest naprawdę nasz stosunek do Ukraińców?

Niezależnie od tego, jak nieuważny byłby uczeń w Polsce, jak niedbały i wybiórczy byłby polski czytelnik – wie tę jedną elementarną rzecz: polskim „tekstem założycielskim”, mitotwórczym, źródłowym jest „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza. Nie wiemy jednak, jaki tekst założycielski naszego najbliższego sąsiada. Sąsiada, który często mieszka obok, sprzedaje w naszym ulubionym sklepie, programuje w Polsce komputery. Jaki jest najważniejszy romantyczny tekst napisany w języku, który słyszymy w Polsce coraz częściej – także w szpitalu, przedszkolu, na ulicy? To „Kobziarz” Tarasa Szewczenki.
Interesują nas napięcia, jakie buduje zestawienie dwóch najważniejszych romantycznych tekstów Polski i Ukrainy – we współczesnym ujęciu i kontekście – kulturowym i emigracyjnym.

Sebastian (Seb) Majewski (1971) – urodzony we Wrocławiu reżyser, dramaturg, aktor, scenograf i wykładowca Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Absolwent Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (filii Akademii Teatralnej w Warszawie). Przez kilka lat związany z Towarzystwem Wierszalin – Teatr, gdzie zadebiutował w 1997 r. jako reżyser sztuką „Prawiek i inne czasy” Olgi Tokarczuk. Założyciel wrocławskiej [:]sceny witkacego.wro, uznawanej za jedną z najciekawszych niezależnych grup teatralnych. W roku 2006 zadebiutował w roli dramaturga przy spektaklu „Transfer!” Jana Klaty, z którym tworzył artystyczny tandem. Jako dramaturg Majewski współpracuje m.in. z Krzysztofem Garbaczewskim, Marcinem Liberem, Pawłem Łysakiem, Pawłem Świątkiem, Maciejem Podstawnym oraz Natalią Korczakowską i Agnieszką Olsten. W latach 2008 – 2012 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, umacniając jego pozycję jako jednej z najlepszych polskich scen. Od stycznia 2013 roku był zastępcą dyrektora ds. artystycznych Narodowego Starego Teatru w Krakowie. W latach 2015 – 2017 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatr im. Jaracza w Łodzi. Od 2018 r. ponownie dyrektor artystyczny Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu. Zasiadał w Radzie Muzeum Sztuki w Łodzi (2015 – 2019). Sebastian Majewski jest autorem tekstów oryginalnych oraz adaptacji, które wystawiane były min. w Teatrze Polskim we Wrocławiu, Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze Powszechnym w Warszawie, Polskim Radiu Kraków, oraz w teatrach w Tbilisi (Marjanishvili Theatre), Dublinie, Wilnie (Lithuanian National Drama Theatre) i w Santa Monica CA (City Garage Theatre). Dramaty Majewskiego sygnowane pilgrim/majewski przetłumaczone zostały na język angielski i francuski.

Agnieszka Wolny-Hamkało (1979) – pisarka. Opublikowała powieści „Zaćmienie” (Czarne 2013), „41 utonięć” (Iskry 2015) i „Moja córka komunistka” (W.A.B. 2018). Wydała także tom szkiców „Inicjał z offu” (Iskry 2013), poemat „Nikt nas nie upomni” (Hokus-Pokus 2016), mikropowieść „Lato Adeli” oraz dziewięć książek z wierszami: „Mocno poszukiwana” (1999), „Lonty” (2001), „Gospel” (2004), „Ani mi się śni” (2005), „Spamy miłosne” (2007), „nikon i leica” (2010), „Borderline” (2013), „Występy gościnne” (2014), „Panama smile” (2017). Jest także autorką trzech książek dla dzieci: „Nochal czarodziej” (Format 2007, il. Antoni Wajda), „Rzecz o tym, jak paw wpadł w staw” (Hokus-Pokus 2011, il. Józef Wilkoń), „12 miesięcy byliśmy szczęśliwi (a potem nam było już tylko wesoło)” (Hokus-Pokus 2019, il. Agata Juszczak) oraz redaktorką pięciu antologii opowiadań. Autorka sztuk teatralnych m.in. „Dzień dobry wszyscy umrzemy” („Dialog”, październik 2015, 2016 ekranizacja w cyklu Teatroteka w reżyserii Joanny Kaczmarek), „Nad rzeką, której nie było” (premiera w teatrze w Kielcach w reż. Martyny Majewskiej 26 maja 2018), „Wyzwolenie: królowe” (premiera w reż. Martyny Majewskiej w Teatrze Muzycznym Capitol 26 stycznia 2019), „Wichrowe Wzgórza non fiction” (premiera w reż. Marty Streker 12 grudnia w warszawskim Kadrze), „Kronika polska – opera lalkowa” (premiera w reżyserii Katarzyny Dudzic-Grabińskiej 23 marca 2019 w Teatrze Muzycznym Capitol), „Leśni. Apokryf” (prapremiera w reżyserii Marty Streker w Teatrze Polskim we Wrocławiu 27 czerwca 2019). Felietonistka „Przeglądu” i „Rymsa”. Jej wiersze przełożono na piętnaście obcych języków. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia, Nagrody Mediów Publicznych Cogito i Nagrody Polskiej Sekcji IBBY (otrzymała wyróżnienie IBBY za książkę „Nikt nas nie upomni”). Laureatka nagrody Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Stypendystka Literarisches Colloquium Berlin. Kuratorka literacka Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania. Mieszka we Wrocławiu.

Występują:

Sergii Kulchevych – magister filozofii oraz judaistyki na International Solomon University w Kijowie na Ukrainie. Niezależny trener i koordynator w dziale projektów edukacyjnych Domu Anny Frank w Amsterdamie, organizuje działania dotyczące edukacji obywatelskiej, koncentrując się na historii Holokaustu w celu promowania tolerancji, praw człowieka. Obecnie na drugim roku studiów magisterskich na Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego zajmuje się kwestią pamięci zbiorowej i upamiętnieniem potomków reemigrantów z Bośni w Bolesławcu.

Adam Rosa – student czwartego roku aktorstwa wrocławskiej Akademii Sztuk Teatralnych. Pierwsze kroki stawiał na deskach Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W 2016 roku ukończył Szkołę Aktorską Lart Studio. Wkrótce będzie go można zobaczyć w spektaklu dyplomowym „Chłopi” w reż. Sebastiana Majewskiego w Teatrze AST.
 
 
 
 

Magdalena Walkiewicz – studentka AST w Krakowie, Filia we Wrocławiu, na Wydziale Aktorskim. Wcześniej studiowała etnologię i antropologię kulturową na Uniwersytecie Jagiellońskim. W tym roku zaczęła pracę nad spektaklem dyplomowym w reżyserii Sebastiana Majewskiego. Poza zajęciami uczelnianymi tworzy z kolegami własne projekty artystyczne, np. film pt. „Śnieg” w reżyserii Piotra Łukaszczyka z Wrocławskiego Teatru Współczesnego, który jest właśnie w postprodukcji.
 

Sebastian Wiertelak – absolwent Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Występował w wielu projektach tanecznych w Polsce. Za „Icarusa, który skradł słońce” otrzymał II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Choreograficznym w Krakowie 2019. W 2017 roku wystąpił w Chinach w ramach końcowych prezentacji prac tanecznych powstałych w wyniku China Dance CEE Summer Dance Camp 2017 w Chengdu. W 2019 roku wrócił do Chin jako asystent Jacka Łumińskiego w Beijing Dance Academy oraz Tajin Conservatory of Music. W 2019 brał udział w pracy nad dwoma spektaklami w ramach ArtilMinifest na Ukrainie.

Antoni Rychłowski