Bogdan Prejs

(1963), mikołowianin, pracuje jako dziennikarz. Opublikował kilka arkuszy i książek poetyckich (m. in. „najnowsze zmiany w pliku: życie”, „życie zacina się po czterdziestce” i „sms do ludożerców”, w marcu 2012 roku ukaże się „ce ha”), reportaże historyczne „Dawno temu w Starych Tychach” i „Tyszanie nie z tej ziemi”, a także leksykon „Subkultury młodzieżowe. Bunt nie przemija”.

mail: mikolow@op.pl

Prezentowany fragment pochodzi z mini-powieści “Czas posuwa nas bez wzajemności”

Ewa Olejarz

Rocznik 1974. Historyk. Niemal doktor nauk historycznych. Mieszka w Zabrzu. Jak pisze o sobie “Od stycznia 2011 istnieję…”. Debiutowała wierszem W drodze, w  Magazynie Materiałów Literackich Cegła No.18/2011. Wyróżnienia za poezję w konkursach o “Granitową Strzałę” (Strzelin 2011), “Złote Pióro” (Września 2011) i OKP im. Jacka Bierezina (Łódź 2011).

Joanna Jagiełło

Joanna Jagiełło

Absolwentka anglistyki UW. Współpracowała z miesięcznikami „Perspektywy” i „Cogito”. Jest redaktorką podręczników do języka angielskiego. Ma dwie córki: szesnastoletnią Julkę i sześcioletnią Basię, które są dla niej nieustającą inspiracją i źródłem wiedzy o świecie. Lubi polską prozę i szwedzkie kryminały, hiszpańskie kino oraz podróże z plecakiem i aparatem. Wyróżniona na tegorocznym Międzynarodowym Festiwalu Opowiadania. W październiku ukazała się jej debiutancka powieść “Kawa z kardamonem” (Wydawnictwo Literatura)

Kuba Myszkorowski

urodzony w Warszawie w 1981 roku. Upiera się, że jest pisarzem. Bardzo. Wcześniej nigdzie nie publikował, choć utrzymuje co innego. Uważa, że wydał tomik

«Przyjaciele smutnego Jezusa», ale nikt tego nie potrafi potwierdzić. Kiedy próbowano poprosić go o pomoc w weryfikacji tej informacji, uniósł się i wykrzyczał do słuchawki numery pięciu rzekomo Bardzo Ważnych Osób, na które się powołał. Dwie z nich okazały się nie żyć od ponad pięćdziesięciu lat, jedna być postacią literacką z niedokończonej powieści sensacyjnej, kolejna samym Myszkorowskim udającym (nieudolnie!) zachwyconego sobą impresario, a ostatnia to hinduski kapitan żeglugi dalekomorskiej, który Myszkorowskiego faktycznie kojarzył, ale tylko dlatego, że ten kupił kiedyś od niego kozę, choć na początku strasznie się targował i wybrzydzał, a potem jeszcze wystawił mu negatywa na portalu aukcyjnym. Na koniec Myszkorowski chciał odpowiedzieć na pytanie o to, co motywuje go do pisania, ale nikt z nas nie zamierzał o to zapytać.

Wojciech Albiński

ur. 1977 w Warszawie. Copywriter w agencji reklamowej, początkujący pisarz. We wrześniu ukaże się jego debiutancka książka pt. „Przekąski i Zakąski” (wyd. WFW) z opowieściami o życiu wielkomiejskich trzydziestolatków. Poza tym pisze powieść o miłości, Powstaniu Warszawskim à rebours i współczesnej Warszawie. Cykl jego miniatur prozatorskich ukazał się w “Dwutygodniku”

Krzysztof Sowik

ur. 1959 w Łodzi, absolwent Wydziału Prawa UŁ, pisze od  ośmiu  lat,  obecnie już nie tylko do szuflady. W 2010 roku jego dwa opowiadania ukazały się w zbiorze Piotra Pochuro “Ciężar decyzji” (wyd.  Branta),  kolejne  znalazło  się  wydawanym  w  tym  roku przez Wydawnictwo   Dolnośląskie   podsumowaniu   dwóch   ostatnich   edycji warsztatów  literackich  organizowanych  w ramach MFK. W wolnym czasie, którego wciąż mu brakuje, pracuje nad scenariuszem oraz kryminałem w większym formacie pod roboczym tytułem “Kleszcz”

Łukasz Dynowski

Ur. 1989, studiuje i mieszka we Wrocławiu.

Piotr Rybczyński

ur. 1975 r. we Wrocławiu. Obecnie związany ze Szczecinem i Kołobrzegiem. Nauczyciel akademicki, dziennikarz. Pisze
wiersze, opowiadania i artykuły. Wydał 2 zbiory wierszy: "Gambit pionka" (oficyna wydawnicza MAK - Szczecin 2004) i "Brak potrzeby lotu
(wydawnictwo Fabrica Librorum - Kraków 2007).

Sławka Grabowska

Ur. 1983 w Warszawie. Nigdzie nie mogła na dłużej zagrzać miejsca. Mieszkała

w Białymstoku, Łodzi, Krakowie, a od półtora roku – w San Sebastian w Kraju

Basków. Absolwentka socjologii UJ. Zafascynowana kotami, filmami o

seryjnych mordercach i książkami oczywiście. Od zawsze pisała do szuflady,

wymyśliła sobie, że najwyższy czas spróbować wyjść na światło dzienne.

Katarzyna Kubiak

Jestem studentką trzeciego roku socjologii, studiów licencjackich na SGGW. Mieszkam pod Warszawą, a po ukończeniu studiów planuję pracę w dziale marketingu lub PR. Z zainteresowań myślę, że warto zaznaczyć fascynację malarstwem surrealistycznym, a głównie jego prekursorem i moim idolem Salvadorem Dali. Uwielbiam czytać, głównie książki o zabarwieniu psychologicznym, jak twórczość Durrenmatta, ale także wiele innych, poczynając od literatury iberoamerykańskiej, a na utworach Hanny Kowalewskiej kończąc. Kocham kino i jestem fanką filmów psychologicznych i  Hitchcocka, co nie przeszkadzało mi trzymać kciuków za wygraną”Incepcji”w tegorocznych Oskarach. Marze by kiedyś móc utrzymywać się tylko z pisania, bo to moja największa pasja. Ulubiony sposób spędzania poranka w wolny dzień: kawa, papieros i książka, najlepiej na nasłonecznionym balkonie (bo choć żałuję, to ogródka nie posiadam).

Katarzyna Gondek

Absolwentka filmoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz kursu dokumentalnego w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Autorka wierszy i opowiadań.
Publikacje (m.in.): „Pro Arte”, “Verte”, “Kultura miasta. Miasto w kulturze”.

Miłosz Bagiński

Publikowałem w Allarte i PKPzinie, gdzie byłem, bardzo krótko, redaktorem prozy. Opowiadanie „Dzień zmęczonej wiosny” to część większego cyklu o Ponurym Kosiarzu. Urodziłem się w ‘95, mieszkam w Głogowie.

Jakub Lepiorz

Rocznik 1985. Ukończony kierunek: dziennikarstwo i komunikacja społeczna, co nie oznacza wcale jego sprawności w komunikowaniu ze społeczeństwem. Od niedawna współpracownik studenckiego magazynu “Ferwa”. W wolnych chwilach pisze dziwne opowiadania , dla wyrzucenia z głowy tego, co się w niej nie mieści. Słowo pisane okazuje się być o wiele bardziej pojemne. Uzależniony od książek i czekolady.

Marcin Szylko

Ur. 1975. Mieszka w Jeleniej Górze. Do tej pory pisał wyłącznie do szuflady.

Krzysztof Kuik

Mieszka pod Poznaniem. Pisze, głównie do szuflady, w zaprzeczeniu lub uzupełnieniu świata liczb, w którym żyje na co dzień. Konsekwentnie poszukuje, choć ciągle nie wie czego.

Next Page →