Sep
18

O literaturze w teatrze

2.10.2019, środa
20:00 „O literaturze w teatrze”, dyskusja, udział biorą: Katarzyna Dudzic-Grabińska, Marcin Liber, Martyna Majewska, Sebastian Majewski, Agnieszka Wolny-Hamkało, prowadzenie Jakub Skurtys.
Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium, Przejście Żelaźnicze


Katarzyna Dudzic-Grabińska
fot. Rafał Komorowski

Katarzyna Dudzic-Grabińska (ur. 1986) – reżyser teatralny, tłumacz języka czeskiego i słowackiego. Autor przekładów powieści Jaroslava Rudisza – „Grandhotel”, „Cisza w Pradze”, „Koniec punku w Helsinkach” i „Aleja Narodowa”. Jako reżyser i dramaturg zadebiutowała w 2014 roku w słowackim Instytucie Teatralnym sztuką „Mnemojohann”. W 2017 roku przygotowała przedstawienie dla dzieci w Państwowym Teatrze Lalek Tęcza w Słupsku, „Tymoteusz wśród ptaków”, na podstawie sztuki Jana Wilkowskiego. W 2018 zaadaptowała i wyreżyserowała „Aleję Narodową” Jaroslava Rudisza, monodram Dariusza Maja dla Teatru Polskiego w Podziemiu – spektakl nagrodzony został na festiwalu Pestka w Jeleniej Górze w maju 2019. Dla Festiwalu Lokoranga 2018 w Kalkucie przygotowała wraz z Jakubem Mieszałą solowy performans „Helena Trojańska”, oparty o „Odprawę posłów greckich” Jana Kochanowskiego. Wraz z Agnieszką Wolny-Hamkało stworzyła czytanie performatywne na podstawie tekstów literackich i wypowiedzi Ołeha Sencowa (dla Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania, projekt powtórzony w Muzeum Pana Tadeusza 13.11.2018) oraz inscenizację „Kronika polska – Opera lalkowa” w ramach Nurtu OFF 40. Przeglądu Piosenki Aktorskiej.


Martyna Majewska
fot. Marek Zimakiewicz

Martyna Majewska – reżyserka filmowa i teatralna. Urodzona zimą w Wałbrzychu. Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie Wrocławskim oraz reżyserii teatralnej na PWST we Wrocławiu. Studiowała reżyserię filmową na Wydziale Radia i TV im. K. Kieślowskiego w Katowicach. Tworzy na pograniczu teatru, filmu i performance. Zwolenniczka interdyscyplinarności i pracy warsztatowej. Chętnie reżyseruje czytania performatywne. Najważniejsze realizacje: „Yemaya. Królowa mórz” we Wrocławskim Teatrze Lalek, „BATORY_trans” w Teatrze Pantomimy im. H. Tomaszewskiego, „[muzyka_jest]” na otwarcie Narodowego Forum Muzyki, „Wyzwolenie. Królowe” we Wrocławskim Teatrze Capitol , „Sprawa. Dzieje się dziś” w Teatrze Polskim w Bydgoszczy oraz „Słaby Rok” dla Akademii Sztuk Teatralnych. Najważniejsze nagrody: finał Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej 2016/2017 oraz Grand Prix OFF 34. Przeglądu Piosenki Aktorskiej. Twórczyni interdyscyplinarnego art – tanku PERFOTEKA. Jest w trakcie trakcie prac postprodukcyjnych nad filmem „Maria nie żyje” zrealizowanym w Studio Munka.


Sebastian Majewski
fot. Polska Press archiwum

Sebastian (Seb) Majewski (1971) – urodzony we Wrocławiu reżyser, dramaturg, aktor, scenograf i wykładowca Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Absolwent Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (filii Akademii Teatralnej w Warszawie). Przez kilka lat związany z Towarzystwem Wierszalin – Teatr, gdzie zadebiutował w 1997 r. jako reżyser sztuką „Prawiek i inne czasy” Olgi Tokarczuk. Założyciel wrocławskiej [:]sceny witkacego.wro, uznawanej za jedną z najciekawszych niezależnych grup teatralnych. W roku 2006 zadebiutował w roli dramaturga przy spektaklu „Transfer!” Jana Klaty, z którym tworzył artystyczny tandem. Jako dramaturg Majewski współpracuje m.in. z Krzysztofem Garbaczewskim, Marcinem Liberem, Pawłem Łysakiem, Pawłem Świątkiem, Maciejem Podstawnym oraz Natalią Korczakowską i Agnieszką Olsten. W latach 2008 – 2012 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, umacniając jego pozycję jako jednej z najlepszych polskich scen. Od stycznia 2013 roku był zastępcą dyrektora ds. artystycznych Narodowego Starego Teatru w Krakowie. W latach 2015 – 2017 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatr im. Jaracza w Łodzi. Od 2018 r. ponownie dyrektor artystyczny Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu. Zasiadał w Radzie Muzeum Sztuki w Łodzi (2015 – 2019). Sebastian Majewski jest autorem tekstów oryginalnych oraz adaptacji, które wystawiane były min. w Teatrze Polskim we Wrocławiu, Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze Powszechnym w Warszawie, Polskim Radiu Kraków, oraz w teatrach w Tbilisi (Marjanishvili Theatre), Dublinie, Wilnie (Lithuanian National Drama Theatre) i w Santa Monica CA (City Garage Theatre). Dramaty Majewskiego sygnowane pilgrim/majewski przetłumaczone zostały na język angielski i francuski.


Marcin Liber
fot. archiwum reżysera

Marcin Liber (1970) – jeden w najważniejszych reżyserów teatralnych średniego pokolenia. Zaczynał jako aktor związany z poznańskim Teatrem Biuro Podróży. Jeden z założycieli Teatru Usta Usta, debiutował jako reżyser w 2000 roku. Od tego czasu wyreżyserował ponad 20 spektakli, m.in. „Śmierć człowieka-wiewiórki (Teatr Usta Usta), „ID”, „Makbet”, „Utwór o matce i ojczyźnie” (Teatr Współczesny w Szczecinie), „Wesele” (Teatr Polski w Bydgoszczy), „III Furie” (Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy), „Trash Story” (Lubuski Teatr im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze), „Na Boga!” (Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu) czy „Być jak Steve Jobs” (Narodowy Stary Teatr w Krakowie). W Teatrze Wybrzeże zrealizował spektakl „Fahrenheit 451”. Jest laureatem wielu nagród, m.in. Lauru Konrada na Festiwalu Sztuki Reżyserskiej. W ostatnim sezonie wyreżyserował „Popiół i diament” w teatrze im. H. Modrzejewskiej w Legnicy, spektakl „Motyl” we Wrocławskim Teatrze Lalek oraz koncert finałowy PPA „ Out of the System”.


Agnieszka Wolny-Hamkało
fot. artcommitted

Agnieszka Wolny-Hamkało (1979) – pisarka. Opublikowała powieści „Zaćmienie” (Czarne 2013), „41 utonięć” (Iskry 2015) i „Moja córka komunistka” (W.A.B. 2018). Wydała także tom szkiców „Inicjał z offu” (Iskry 2013), poemat „Nikt nas nie upomni” (Hokus-Pokus 2016), mikropowieść „Lato Adeli” oraz dziewięć książek z wierszami: „Mocno poszukiwana” (1999), „Lonty” (2001), „Gospel” (2004), „Ani mi się śni” (2005), „Spamy miłosne” (2007), „nikon i leica” (2010), „Borderline” (2013), „Występy gościnne” (2014), „Panama smile” (2017). Jest także autorką trzech książek dla dzieci: „Nochal czarodziej” (Format 2007, il. Antoni Wajda), „Rzecz o tym, jak paw wpadł w staw” (Hokus-Pokus 2011, il. Józef Wilkoń), „12 miesięcy byliśmy szczęśliwi (a potem nam było już tylko wesoło)” (Hokus-Pokus 2019, il. Agata Juszczak) oraz redaktorką pięciu antologii opowiadań. Autorka sztuk teatralnych m.in. „Dzień dobry wszyscy umrzemy” („Dialog”, październik 2015, 2016 ekranizacja w cyklu Teatroteka w reżyserii Joanny Kaczmarek), „Nad rzeką, której nie było” (premiera w teatrze w Kielcach w reż. Martyny Majewskiej 26 maja 2018), „Wyzwolenie: królowe” (premiera w reż. Martyny Majewskiej w Teatrze Muzycznym Capitol 26 stycznia 2019), „Wichrowe Wzgórza non fiction” (premiera w reż. Marty Streker 12 grudnia w warszawskim Kadrze), „Kronika polska – opera lalkowa” (premiera w reżyserii Katarzyny Dudzic-Grabińskiej 23 marca 2019 w Teatrze Muzycznym Capitol), „Leśni. Apokryf” (prapremiera w reżyserii Marty Streker w Teatrze Polskim we Wrocławiu 27 czerwca 2019). Felietonistka „Przeglądu” i „Rymsa”. Jej wiersze przełożono na piętnaście obcych języków. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia, Nagrody Mediów Publicznych Cogito i Nagrody Polskiej Sekcji IBBY (otrzymała wyróżnienie IBBY za książkę „Nikt nas nie upomni”). Laureatka nagrody Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Stypendystka Literarisches Colloquium Berlin. Kuratorka literacka Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania. Mieszka we Wrocławiu.

Prowadzenie:


Jakub Skurtys
fot. A. Idczak

Jakub Skurtys (1989) – krytyk i historyk literatury, specjalizuje się w poezji najnowszej i literaturze XX wieku, zwłaszcza awangardowej; pracuje w Instytucie Filologii Polskiej UWr; publikował m.in. w „Wielogłosie”, „Przestrzeniach Teorii”, „Pamiętniku Literackim” i „Forum Poetyki” oraz w większości czasopism literackich. W „Małym Formacie” prowadzi autorski cykl „Krytyka negatywna”, poświęcony krytycznej rozprawie z najnowszą poezją. Autor przedmowy do II wyd. „Jeden i liczba mnoga” Andrzeja Falkiewicza oraz współautor posłowia do wierszy zebranych Roberta Rybickiego „Podręcznik naukowy dla onironautów”. Jego pierwsza książka krytycznoliteracka – „Wspólny mianownik. Szkice o poezji i krytyce po 2010 roku” – ukaże się pod koniec roku nakładem wrocławskiej Fundacji im. T. Karpowicza.