nie odzywaj się niepytana – filmy

kuratorka: Adriana Prodeus

Adriana Prodeus – krytyczka filmowa związana miesięcznikiem “KINO”. Autorka książki „Themersonowie. szkice biograficzne” i rozdziałów w wielu publikacjach (ostatnio Narodowej Galerii Zachęta). Jest kuratorką przeglądu adaptacji Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania, była kuratorką przeglądu polskiej animacji w Anthology Film Archive w Nowym Jorku. Wykłada na Artes Liberales na Uniwersytecie Warszawskim, w Dolnośląskiej Szkole Wyższej we Wrocławiu, Instytucie Sztuki PAN, prowadziła zajęcia filmowe na SWPS i ASP. Specjalizuje się w awangardzie filmowej i filmie animowanym. Pełniła funkcję wicedyrektora CSW Zamek Ujazdowski i kierownika literackiego Studia Filmowego KADR. Publikowała w “Newsweeku”, stopklatce, portalu filmowym, “Filmie”, dwutygodniku, prowadziła i redagowała programy w TVP1, TVP2 i PR2. Studiowała na Uniwersytecie Wrocławskim, Warszawskim, Adama Mickiewicza i na Tisch School of the Arts na New York University jako stypendystka Fulbrighta. Ukończyła historię sztuki i była kuratorką wystaw (ostatnio w Gdańskiej Galerii Miejskiej) oraz współkuratorką “Dzikich pól. Awangardowego Wrocławia”, wrocławskiego Konkursu Malarstwa im. Gepperta oraz Przeglądu Sztuki Survival. Jest felietonistką “Vogue Polska”. Mieszka w Warszawie.

Wszystkie filmy prezentujemy w kinie Popiół i Diament w Muzeum Pana Tadeusza (Rynek 6). Wstęp wolny, liczba miejsc ograniczona, wejściówki do odebrania w kasach muzeum.

Co jednak, jeśli lata tresury w niemówieniu pozbawiły nas umiejętności słyszenia własnych myśli? Jeśli to właśnie teraz jest nasza kolej, a nam zaczęło się wydawać, że… obawiam się, że bardzo mi przykro, ale, jeśli mogłabym przeszkodzić, przepraszam, że zawracam głowę, ale byłabym bardzo wdzięczna, gdyby… i byłby pan tak miły, ale nie wiem, czy na pewno… mam coś do powiedzenia? Albo, jeśli przejdzie już nasza kolej, a my nadal będziemy chciały coś dodać, albo po prostu powiedzieć, co myślimy, a znów nikt nie będzie nas słuchał? Jak odzywać się mimo wszystko, pokazują najlepiej źle wychowane artystki. Bo samo robienie filmów przez kobiety stanowiło zawsze gest odrzucenia (auto)cenzury: jeśli już je robiły, to idąc na całość. Nie bojąc się odezwać, nawet jeśli ktoś powie, że to przeintelektualizowany bełkot i że naprawdę nie wiedzą nic i nie mają nic do powiedzenia. One wszystkie zadawały sobie te pytania. Idźmy za nimi. Lekcje najlepszego złego wychowania dadzą nam: Larissa Szepitko, Virginia Woolf, Sally Potter, Lynne Ramsey, Gillian Armstrong.
z tekstu kuratorskiego

Piątek, 4.10.2019
16:00
„Moja wspaniała kariera” (Australia, 1979), reż. Gillian Armstrong, 100 min., na podstawie powieści Milesa Franklina. Początek XX wieku w australijskim buszu, w rolach głównych Judy Davis, Sam Neill. Sybylla Melvyn, dziewczyna niepospolita i odrzucająca konwenanse, pragnie zostać pisarką. Przyjaciele odradzają, rodzina protestuje. Ona jednak nie tylko dąży do upragnionego celu, ale w dodatku odrzuca propozycję małżeństwa z bogatym Harrym Beechamem. Buntownicza postawa Sybylli przysparza jej wielu kłopotów.

Sobota, 5.10.2019
16:00
„Orlando” (Wielka Brytania, 1992), reż. Sally Potter, 93 min., na podstawie książki Virginii Woolf. Szalona, piękna inscenizacja z Tildą Swinton w roli głównej. Mit wiecznej młodości opowiedziany z goryczą i ironią i satyra społeczna od XVI do XX wieku. Rok 1600. Orlando, młodzieniec z arystokratycznego rodu, zostaje obłożony przez oczarowaną jego urodą królową Elżbietę I klątwą bycia młodym na wieki. Dwieście lat później zostaje kobietą, której losy śledzimy aż po czasy współczesne.

Niedziela, 6.10.2019
16:00
„Morvern Callar” (Wielka Brytania, 2002), reż. Lynne Ramsey, 97 min., na podstawie debiutanckiej powieści Alana Warnera, która zdobyła Somerset Maugham Award. Morvern Callar (Samantha Morton) mieszka w małym portowym miasteczku w Szkocji. W Boże Narodzenie budzi się i odkrywa, że jej chłopak popełnił samobójstwo, zostawiając list i rękopis niepublikowanej jeszcze powieści, dedykowanej Morvern, która postanawia, że wyśle ją do wydawcy jako własną. Za pieniądze przeznaczone na pogrzeb wyjeżdża zaś do Hiszpanii z przyjaciółką Lanną (Kathleen McDermott).
18:00
„Wniebowstąpienie” (ZSSR, 1977), reż. Łarisa Szepitko, 111 min., na podstawie książki „Sotnikow” białoruskiego pisarza Wasyla Bykau. Czarno-biały film wojenny legendarnej reżyserki rosyjskiej, która zginęła niedługo po ukończeniu realizacji. Powalający, radykalny obraz, zdobywca Złotego Niedźwiedzia na Festiwalu Filmowym w Berlinie. Uważany wówczas za najlepszy radziecki film dziesięciolecia. Rozgrywa się 1942, zimą, na Białorusi, w najciemniejszym okresie drugiej wojny. Opowiada o dwóch radzieckich partyzantach, Rybaku i Sotnikowie, wysłanych na poszukiwanie żywności i odciętych od swojego oddziału. Historia zdrady, bohaterstwa i ostatecznej przemiany.